Rada Ekonomiczna

STATUT PARAFIALNEJ RADY DO SPRAW EKONOMICZNYCH
przy parafii pw. Św. Antoniego Padewskiego

Sobór Watykańs­ki II – a w – pod­kreślił współod­powiedzial­ność ludzi świec­kich za pełnie­nie mis­ji Koś­cioła. Do insty­tucji, w ramach których świec­cy i duchowni mogą współdzi­ałać dla dobra pod­sta­wowej wspól­no­ty orga­ni­za­cyjnej Koś­cioła, jaką jest parafia, należy parafi­al­na rada do spraw eko­nom­icznych. Przez nią duchowni mają możli­wość w więk­szym stop­niu korzys­tać z wiedzy i doświad­czenia ludzi świec­kich.

I. Charak­ter parafi­al­nej rady do spraw eko­nom­icznych

  1. Powołanie parafi­al­nej rady do spraw eko­nom­icznych (zwanej dalej radą eko­nom­iczną) jest obow­iązkiem każdego pro­boszcza (por. kan. 537).
  2. Rada eko­nom­icz­na jest kole­gial­nym organem dorad­czym pro­boszcza.
  3. Rada eko­nom­icz­na dzi­ała według niniejszego statu­tu, który też określa sposób jej powoła­nia i kom­pe­tenc­je.
  4. Członkowie rady eko­nom­icznej wykonu­ją swe funkc­je dla dobra Koś­cioła i nie pobier­a­ją z tego tytułu żad­nego wyna­grodzenia.
  5. Zgod­nie z przepisa­mi prawa koś­ciel­nego i państ­wowego tylko pro­boszcz może wys­tępować w imie­niu parafii w załatwia­n­iu wszys­t­kich czyn­noś­ci prawnych.
  6. Rada eko­nom­icz­na nie zastępu­je ani nie wyręcza pro­boszcza w obow­iązkach zarządza­nia majątkiem parafi­al­nym.
  7. Pro­boszcz ma głos decy­du­ją­cy w sprawach zarzą­du dobra­mi mate­ri­al­ny­mi parafii i tylko on pode­j­mu­je wiążące decyz­je. Powinien jed­nak roztrop­nie brać pod uwagę głos rady eko­nom­icznej.
  8. W sprawach doty­czą­cych zby­wa­nia majątku parafi­al­nego pro­boszcz jest zobow­iązany wysłuchać opinii rady eko­nom­icznej.
  9. Rada eko­nom­icz­na nie ma kom­pe­tencji wobec majątku pry­wat­nego duchownych. Nie może też ingerować w sprawy finan­sowe związane z utrzy­maniem duchownych pracu­ją­cych w parafii (stype­n­dia mszalne, iura sto­lae, ofi­ary kolę­dowe, kolek­ty powinowate itp.), zgod­nie z prawem ogól­nym i par­tyku­larnym.

II. Zada­nia rady eko­nom­icznej

Rada eko­nom­icz­na:

  1. Wspo­ma­ga pro­boszcza w zarządzie majątkiem parafi­al­nym (dobra mate­ri­alne nieru­chome jak i ruchome, fun­dac­je itp.).
  2. Planu­je inwest­y­c­je i remon­ty oraz poma­ga w ich real­iza­cji
  3. Troszczy się o zdoby­wanie środ­ków na powyższe cele, poza zwycza­jny­mi ofi­ara­mi wiernych.

III. Skład parafi­al­nej rady eko­nom­icznej.

  1. Do rady eko­nom­icznej powin­ni należeć katol­i­cy świec­cy ?odz­nacza­ją­cy się odpowied­nią wiedzą, roztrop­noś­cią i ucz­ci­woś­cią? (kan. 228 § 2), zaan­gażowani w życie parafii.
  2. W skład rady wchodzi od 3 do 5 członków. Ich licz­ba uwarunk­owana jest wielkoś­cią parafii i jej akty­wnoś­cią gospo­dar­czą.
  3. Nie mogą być jej członka­mi oso­by obłożone kara­mi koś­ciel­ny­mi, względ­nie w powszech­nym odczu­ciu parafi­an niegodne pełnienia tej funkcji. Nie mogą też należeć do rady eko­nom­icznej krewni pro­boszcza.
  4. W poszczegól­nych przy­pad­kach moż­na zaprosić na spotka­nia rady eko­nom­icznej dodatkowo ekspertów – dorad­ców jako oso­by kom­pe­tentne, zwłaszcza w wypad­kach ważniejszych decyzji.
  5. Prze­wod­niczą­cym rady eko­nom­icznej jest pro­boszcz jako zarząd­ca parafii i jej prawny reprezen­tant.

III. Powoły­wanie parafi­al­nej rady eko­nom­icznej.

  1. Parafi­al­na rada eko­nom­icz­na ma zada­nia dorad­c­zo-kon­sul­ta­cyjne, dlat­ego nie jest organem wybier­al­nym przez parafi­an.
  2. Członków rady eko­nom­icznej powołu­je pro­boszcz. Powinien on rozez­nać, czy przewidziane oso­by speł­ni­a­ją wyma­gane warun­ki.
  3. Pro­boszcz pisem­nie powiadamia Kurię Diecez­jal­ną o powoła­niu rady eko­nom­icznej i poda­je jej skład.
  4. Należy dop­uś­cić możli­wość doboru nowych członków rady eko­nom­icznej nawet w cza­sie trwa­nia kadencji.

IV. Kadenc­ja rady eko­nom­icznej.

  1. Członkowie rady eko­nom­icznej powołani są na okres 3 lat. Mogą być powołani na kole­jne kadenc­je. Wskazane jest stosować wtedy zasadę przy­na­jm­niej częś­ciowej zmi­any składu rady eko­nom­icznej.
  2. W przy­pad­ku wakan­su urzę­du pro­boszcza a także zmi­any na stanowisku pro­boszcza parafi­al­na rada eko­nom­icz­na ule­ga rozwiąza­niu. Nowy pro­boszcz powinien na nowo powołać parafi­al­ną radę eko­nom­iczną.
  3. Admin­is­tra­tor parafii nie powołu­je parafi­al­nej rady eko­nom­icznej.
  4. W przy­pad­ku pow­tarza­ją­cych się nieuspraw­iedli­wionych nieobec­noś­ci na zebra­ni­ach rady eko­nom­icznej poszczegól­ny jej członek może być zwol­niony przed upły­wem kadencji.
  5. Parafi­al­na rada eko­nom­icz­na może ulec rozwiąza­niu w cza­sie trwa­nia kadencji, gdy nie wypeł­nia właś­ci­wych jej zadań albo przekracza swo­je kom­pe­tenc­je.

V. Zebra­nia parafi­al­nej rady eko­nom­icznej.

  1. Rada eko­nom­icz­na powin­na odby­wać swo­je zebra­nia przy­na­jm­niej dwa razy w roku.
  2. Zebranie zwołu­je pro­boszcz z włas­nej inic­jaty­wy lub z inic­jaty­wy przy­na­jm­niej dwóch członków rady eko­nom­icznej.
  3. Tem­aty­ka obrad jest usta­lana przez pro­boszcza lub przez członków rady eko­nom­icznej.
  4. Członkowie rady eko­nom­icznej zobow­iązani są do zachowa­nia dyskrecji.
  5. Z każdego posiedzenia rady eko­nom­icznej wybrany sekre­tarz spisu­je pro­tokół, który winien być na kole­jnym spotka­niu rady odczy­tany i zaaprobowany. Należy wów­czas omówić niezre­al­i­zowane postanowienia.
  6. Według uzna­nia pro­boszcza moż­na podawać w ogłoszeni­ach parafi­al­nych infor­ma­c­je o sprawach omaw­ianych przez radę eko­nom­iczną.
  7. Na koniec roku pro­boszcz lub przed­staw­iciel rady eko­nom­icznej skła­da przed parafi­ana­mi spra­woz­danie z jej dzi­ałal­noś­ci.

VI For­ma­c­ja członków rady eko­nom­icznej.

Członkowie rady eko­nom­icznej pełnią odpowiedzial­ną rolę życiu parafii. Waż­na jest ich postawa religi­j­na. Pomocą w ksz­tał­towa­niu ich osobowoś­ci mogą być rekolekc­je zamknięte, dni skupi­enia, spotka­nia for­ma­cyjne itp.

  1. Obłog Piotr
  2. Stypik Leszek
  3. Tomaszews­ki Paweł